Δημιουργώ ονειρόκοσμους καθώς είμαι απόφοιτη από το πανεπιστήμιο της μαγείας των ονείρων που εδρεύει στις παρυφές του Ολύμπου και στις ράχες των κυμάτων της θάλασσας που δροσίζει τα πόδια του... Μικροί θεοί οι δημιουργοί, μικροί κληρονόμοι και κλαδάκια ενός πελώριου συμπαντικού δέντρου θετικής ενέργειας.

Τρίτη, 30 Ιουνίου 2015

Αγαπώ σε Φως!



Το Φως Σου

Λιμνάζει άηχα το Φως σου στις οπές της θύρας,
Κι εγώ , με κύμβαλα καρφωμένα στις παλάμες, σέρνω τις αλυσίδες μου
σιμά ,να κοινωνήσουν τα δυο χείλη μου ζωή από το σαπισμένο μέταλλο.
Οι άνθρωποι τον φοβούνται τον ουρανό.
Κοιμούνται στο κλειστό τους κέλυφος αγκαλιά με λίγο θάνατο και δυο ουγκιές απελπισία,
κουμπώνοντας τα βλέφαρα σφιχτά να μην ξεφύγουν οι ληθαργικές τους παραισθήσεις.
Ράθυμα ξαπλωμένοι στα απομεινάρια της ύπαρξης τους που εκπνέει στο παχύ και
βολικό σκοτάδι.
Οι σάρκες το φοβούνται το όνειρο.
Ευδοκιμεί η άνοδος από βαριές ανάσες πόνου και φαινομενικής ανυπαρξίας κι με εσένα να
πιστώνεις κάθε μια κραυγή ξεχωριστά και στα χρυσό τεφτέρι σου να μετράς αυτούς που
μένουν και αυτούς που αποχωρούν.
Το Φως, θέλει η Άνοιξη να ζευγαρώσει με το αγκάθι και της άλικης ακμής του το
χρωμάτισμα για να γεννήσει τρικάταρτα καράβια με φτερά και ωκεανούς με ρίζες και
κλαδιά. Να κάθονται τα καράβια στα κλαδιά τους και να βαράνε τα κανόνια στους γάμους
της αλήθειας με τα οράματα.
Οι ψυχές την αγαπούν την ελευθερία.
Σε δυο σεντόνια φεγγαραχτίδες και ένα ζευγάρωμα αιωνίων υποσχέσεων σε αντάμωσα.
Κάθισες λαμπερός στο περβάζι δίπλα από τις γλάστρες με τα γεράνια και το βασιλικό
ισορροπώντας στον δείκτη σου έναν γαλαξία.
Φρέσκος άνεμος Ανατολής και βαρύ της Δύσης άρωμα, είχες χτενισμένα τα μαλλιά σου
με δρόμους θαυμάτων και έρωτα.
Σκούπισε την σκουριά από τα χείλη μου και κοίτα μέσα στην ψυχή μου. Το φως σου έχει
Ήδη αρχίζει να βγάζει άνθη…
                               

Κυριακή, 28 Ιουνίου 2015

Χώρα μου ! My holy country!

Του ουρανού σου....
Του νερού σου...
Του ονείρου σου...
Της ψυχής σου....
Βαθύ, ατέλειωτο,διάφανο, αέναο, άχραντο... γαλάζιο.
Χώρα δική, μοναδική, μία, χώρα αγία, Φως...
Συγχώρα μας.

Your sky ....
Your water ...
Your  dreams ...
Your soul ....
The deep, endless, clear, eternal, immaculate ... Blue.
Country own, unique, one, holy country, Light ...
Forgive us.

Σάββατο, 27 Ιουνίου 2015

.... Αν...If

If you love is my enemy....here i am... i surrender...
G.K

       Αν ο έρωτας σου είναι εχθρός...ορίστε... Παραδίνομαι....
           Γ.Κ


Δευτέρα, 22 Ιουνίου 2015

From what material?



From what material dreams are made of?
 Rootless small sources of immortality. 
Perimeter sightings of a rainbow.
Precipitated chanting of angelic voices ...

From what materials are the wishes? 
Incandescent hordes of barbaric cries.
Flatulence οn the docks of desire.
Planer of desecrated innocence ...

From what material love are made of?
Love ... is two eyes. Your eyes. Love ... is two hands. Yours. Love ... is a body, a form, a presence. For me ...

From what material is made of the " i love you"? 
From Soul.
 Do not even whisper it. Let it. I Would say it.

Σάββατο, 20 Ιουνίου 2015

Από τί υλικό;



Από τί υλικό είναι φτιαγμένα τα όνειρα, μου λες;
Ξεριζωμένες πηγές μικρής αθανασίας.
Περιμετρικές θεάσεις ουράνιου τόξου.
Κατακρημνισμένες ψαλμωδίες αγγελικών φωνών...
Από τί υλικό είναι οι επιθυμίες;
Πυρακτωμένες ορδές βαρβαρικών ιαχών.
Μετεωρισμός στις αποβάθρες του πόθου.
Πλάνη βεβηλωμένης αθωότητας...
Από τί υλικό είναι φτιαγμένος ο έρωτας;
Ο έρωτας... είναι δυο μάτια. Τα μάτια σου.
Ο έρωτας ...είναι δυο χέρια. Τα δικά σου.
Ο έρωτας... είναι ένα σώμα, μια μορφή, μια παρουσία.
Για μένα...
Από τί υλικό είναι φτιαγμένο το σ'αγαπώ;
Ψυχή.
Μην το ψιθυρίσεις καν. Άσε. Θα το λέω εγώ.

Πέμπτη, 4 Ιουνίου 2015

Οι αγάπες δίχως σύνορα


Τις αγάπες δίχως σύνορα και δίχως ουρανό τις ξέρεις;
Αιωρούνται σε χρόνους και χιλιόμετρα, ξεγυμνώνονται στης μοίρα την ορφάνια, συνταιριάζουν με μια φίλη μοναξιά.
Τις αγάπες δίχως σύνορα τις αντικρίζεις σε δυο μάτια παραθύρια.
Τις συναντάς σε καρδιές γεφύρια.
Τις απαντάς στις σιωπές που  γράφουν σονάτες στον βυθό της ανυπαρξίας.
Οι αγάπες δίχως σύνορα  δεν έχουν αρχή και δε γνωρίζουν τέλος.
Δεν λυτρώνονται.
Δεν ελπίζουν.
Δε  διηγούνται.
Είναι μοναχικές σαν τα αστέρια. Λάμπουν σε έναν ολοσκότεινο, παγωμένο ουρανό και δεν 
έχουν τρόπους να κρυφτούν. Τα σύννεφα ή τα χαμηλωμένα βλέφαρα μονάχα μπορούν να τις κρύψουν. Κι αυτό για λίγο...


Τρίτη, 2 Ιουνίου 2015

Φυλακτό

Να γίνεις πανσέληνος, να σε κρεμάσω φυλακτό. Να κουβαλώ μια χούφτα παραμύθια, δεμένα με μια στάλα ουρανό...

Γ.Κ

Βecome full moon, to hang you amulet. To carry a handful of tales, tied with a trickle of sky ...
G.K




Δευτέρα, 1 Ιουνίου 2015

Καλό καλοκαίρι!

Δώσε μου  ένα καλοκαίρι να το καρφιτσώσω στα μαλλιά.... Και ένα χαμόγελο σου αρμυρό να κολυμπήσουν δελφίνια τα όνειρα μου. Σε ενός χαδιού σου τη ζεστή άμμο να ξαπλώσω και να σου ορκιστώ πως ανεξίτηλα στον ουρανό μ' αστέρια θα σχηματίσω το όνομα σου. Κάθε λεπτό, κάθε στιγμή, κάθε ανάσα δίπλα σου, μια ατέλειωτη εποχή έρωτα. Ένα απέραντο καλοκαίρι...
Φτάνει να ρθεις...

Καλό Καλοκαίρι σε όλους!