Δημιουργώ ονειρόκοσμους καθώς είμαι απόφοιτη από το πανεπιστήμιο της μαγείας των ονείρων που εδρεύει στις παρυφές του Ολύμπου και στις ράχες των κυμάτων της θάλασσας που δροσίζει τα πόδια του... Μικροί θεοί οι δημιουργοί, μικροί κληρονόμοι και κλαδάκια ενός πελώριου συμπαντικού δέντρου θετικής ενέργειας.

Σάββατο, 7 Νοεμβρίου 2015

Άφθαρτο



Σε μια μικρή αυλή παιδικών φαντασιώσεων συνάντησα το βράδυ την ψυχή μου,
με αχνές κόκκινες φακίδες, τεράστια γυαλιστερά μάτια και αστεία κοτσιδάκια στα μαλλιά.
Κι έκλαψα καθώς της έπιασα το χέρι...
Γιατί είχε ένα γλυκό χαμόγελο κρατημένο για μένα από καιρό.
Από εκείνα που δεν ξεθωριάζουν στο χρόνο
που δεν κρύβουν τίποτε παραπάνω από αγνή ανάγκη για αγάπη και για όνειρα
από εκείνα που μας θυμίζουν πως κάπου στο βάθος, ένα
μικρό παιδί ακόμη παίζει κουτσό πάνω σε τετραγωνάκια κιμωλίας,
άφθαρτο, καλά προφυλαγμένο από την καταραμένη ασχήμια ενός παροδικού, ανόητου κόσμου.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου