Δημιουργώ ονειρόκοσμους καθώς είμαι απόφοιτη από το πανεπιστήμιο της μαγείας των ονείρων που εδρεύει στις παρυφές του Ολύμπου και στις ράχες των κυμάτων της θάλασσας που δροσίζει τα πόδια του... Μικροί θεοί οι δημιουργοί, μικροί κληρονόμοι και κλαδάκια ενός πελώριου συμπαντικού δέντρου θετικής ενέργειας.

Δευτέρα, 28 Μαρτίου 2016

Πτήση για Συρακούσες



Πτήση για Συρακούσες............. ελήφθη...

Οι ώρες αλλάζουν , ο χρόνος τρέχει κι εμείς ξέμπαρκοι σε μια αποβάθρα. Όλοι στην ίδια αποβάθρα με τους καπνούς από το φουγάρο της αμαξοστοιχίας του να αγγίζουν τα ρούχα και να κολλάνε στα μαλλιά και να βρωμίζουνε το μαλακό μας δέρμα. Λίγος ή πολύς ο χρόνος παίζει τα δικά του παιχνίδια με τις ζωές των ανθρώπων.
Υπάρχουν λοιπόν αυτοί που αρκούνται να κοιτάνε το τρένο καθώς, με τους στρογγυλούς τροχούς του γοργοκυλά σε μια αέναη διαδρομή που σκληρά τους αφήνει πίσω. Υπάρχουν όμως κι εκείνοι που χορεύουν, γελούν, ζωγραφίζουν, δημιουργούν, πράττουν, ακροβατούν στο κενό της μεγάλης αποβάθρας ζώντας κάθε στιγμή για τον εαυτό τους και για τους άλλους.
Οι πιο κερδισμένοι από όλους είναι αυτοί που πιάνονται από το χέρι και τραβάνε το βλέμμα τους από την υπνωτική κίνηση των τροχών του για να ανταμώσουν τα μάτια όσων αγαπούν.
Εκεί μέσα, ο χρόνος δεν αλλάζει. Μηδέ οι ώρες. Εκεί μέσα δεν έχει σημασία τίποτε, εφόσον συναντά κανείς μονάχα την .....Αιωνιότητα!

Τετάρτη, 23 Μαρτίου 2016

Μόνο τα παιδιά


Η Άνοιξη κοιμήθηκε σε έναν αγρό με αγκάθια. Και η νύχτα βαριά τα έθρεψε με αποτέλεσμα να χωθούν στο πλουμιστό της φόρεμα, να αγκιστρωθούν στο μαλακό της δέρμα, να μπλεχτούν στα μεταξένια της μαλλιά. Και μάτωσε. Και φυλακίστηκε. Και ούρλιαξε!.
Άλλοι αδιαφόρησαν.
Άλλοι κρύφτηκαν.
Κάποιοι κουβάλησαν ποτιστήρια και λίπασμα γελώντας με φανατισμό.
Μόνο τα μικρά παιδιά κρατούν στα χέρια τους ψαλίδια. Από εκείνα που κόβουν χαρτόνια και φτιάχνουν ανθρωπάκια στη σειρά, πιασμένα χέρι χέρι.
Μόνο τα παιδιά. Αυτά με τα αθώα μάτια.
Αυτά θα ελευθερώσουν την Άνοιξη...

Δευτέρα, 14 Μαρτίου 2016

Καλή καθαρή Δευτέρα

Δεν είναι που θέλεις να ανυψώσεις στον ουρανό ένα κομμάτι χαρτί!
Είναι που θέλεις να δέσεις τις ευχές σου σε εκείνο το σχοινί που θα τις οδηγήσει ως τα ουράνια, όσο γίνεται πιο κοντά στην πόρτα του Θεού.
Είναι που θέλεις να πετάξει η ζωή σου μακριά από τα σκληρά δεσμά των προβλημάτων και της αβεβαιότητας.
Είναι που θέλεις να ελευθερώσεις την ψυχή σου από όσα την κρατούν καθηλωμένη σε μια βρώμικη, άσχημη πραγματικότητα.
Δεν είναι απλά ένα κομμάτι χαρτί, αλλά εσύ, αβαρής και ελεύθερος.
Γι αυτό... πέτα τον χαρταετό σου... θα βρεις τον τρόπο...
Καλή Καθαρή Δευτέρα!
Καλή εβδομάδα!
Καλημέρα φίλοι μου!

Κυριακή, 6 Μαρτίου 2016

Μικρή γεύση....

...κούνησε το κεφάλι της δεξιά αριστερά, νιώθοντας πως έβλεπε εφιάλτη. Όχι, δεν ήταν αλήθεια αυτό που ζούσε. Δεν μπορεί να είχε κάνει τόσο μεγάλο λάθος… Έφερε τα χέρια στο στήθος της και το πίεσε, σε μια προσπάθεια να καταπραΰνει το άλγος που την καταρράκωνε.
«Δεν έχεις ψυχή μέσα σου;» τον ρώτησε τρέμοντας ολόκληρη.
Στάθηκε για λίγο σοβαρός, κοιτώντας την έντονα, κι έπειτα ένα σκληρό χαμόγελο ανέτειλε στα χείλη του.
«Δεν μπορείς να με κατηγορήσεις ότι δε σε προειδοποίησα», της είπε ξερά. «Από όλους τους Κονσίτο Αρά, είμαι ο πιο τίμιος», τσάκισαν τα χαρακτηριστικά του σε μια έκφραση που έμοιαζε με στιγμιαίο πόνο. «Σε είχα ενημερώσει ότι δεν...,"