Δημιουργώ ονειρόκοσμους καθώς είμαι απόφοιτη από το πανεπιστήμιο της μαγείας των ονείρων που εδρεύει στις παρυφές του Ολύμπου και στις ράχες των κυμάτων της θάλασσας που δροσίζει τα πόδια του... Μικροί θεοί οι δημιουργοί, μικροί κληρονόμοι και κλαδάκια ενός πελώριου συμπαντικού δέντρου θετικής ενέργειας.

Τρίτη, 15 Νοεμβρίου 2016

Πλοίο- φεγγάρι


Έχει ένα μεγάλο... τεράστιο πλοίο- φεγγάρι απόψε. 
Ξέρεις, το φεγγάρι λικνίζεται στο ρυθμό της ψυχής σου και αψηφά την πραγματικότητα του ταξιδιού των άλλων. 
Μοιράζεται μαζί σου θάλασσες μυστικά και διασχίζει με τα ίσαλα του μόνο όσα η καρδιά σου απλώνει ωκεανούς ολόκληρους στην πλεύση του.
Δεν κουβαλά μονάχα μικρά λυχνάρια με έρωτες, αγκαλιές, αγάπες δίχως σύνορα και ρομαντικές υποσχέσεις που κρατούν για πάντα, μα συχνά, εκεί μέσα στα λαμπερά του αμπάρια, φιλά με τρυφερότητα λαούτα που συντρόφευαν πονεμένα και μελαγχολικά τραγούδια, γράμματα ξεθωριασμένα γεμάτα νοσταλγία κι αποθυμιά, πολύτιμα φιαλίδια από πικραμένα δάκρυα, απόηχους σκληρών λέξεων που ξεστόμισαν θυμωμένα χείλη, σκιές από όμορφες στιγμές που έφυγαν και δε γυρίζουν πίσω, ένα βαρύ, σκληρό και άβολο ρούχο μοναξιάς... 
Τούτο το πλοίο-φεγγάρι κουβαλά εσένα κι εμένα κι όλους μας. Κουβαλά ό,τι εμείς κουβαλάμε καθώς το κοιτάμε. 
Μαγικό είναι το πλοίο-φεγγάρι κι επισκέπτεται για ακόμη μια φορά το λιμάνι του ουρανού μας για να μας θυμίσει το ποιοι είμαστε, το πόσο πολύτιμοι είμαστε, το πόσο όμορφη είναι η βραδιά, είναι η στιγμή, το πόσο πολύτιμη είναι η ζωή...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου