Δευτέρα, 19 Νοεμβρίου 2018

15 απαντήσεις μου στην Δήμητρα Παναρίτη και στον έξοχο ιστότοπο για τη λογοτεχνία "ΒΙΒΛΙΟΣΗΜΕΙΑ"

https://vivliosimeia.blogspot.com/2018/11/15.html?fbclid=IwAR0HMbaByz6V8ThDJ3lZbUl15H4_2c8wpK5VRZe6NgHUr4vNneeHTKfQ4Mg


11.  Πώς αποφασίσατε να ασχοληθείτε με τη συγγραφή; Γράφατε από μικρή ηλικία ή ήταν μια εσωτερική ανάγκη για έκφραση και δημιουργία που βγήκε αργότερα στην επιφάνεια;
Έφτιαχνα ιστορίες πριν ακόμη μάθω να γράφω και να καταθέτω στο χαρτί όσα σκεφτόμουν ή φαντασιωνόμουν. Ολόκληρες αναζητήσεις, διασώσεις και περιπέτειες σκάρωνα με αρχή, μέση και τέλος στα παιχνίδια μου. Αργότερα, σε τεφτέρια και σε μπλε μαθητικά τετράδια οι ιστορίες μου -μικρές και άπειρες- άρχισαν να αποκτούν σάρκα και οστά με υλικά το μαγικό, ελληνικό αλφάβητο.


22.    Απ’ όλα τα βιβλία που έχετε γράψει μέχρι τώρα, ποιο θεωρείτε το πιο άρτιο, αυτό που πιστεύετε ότι είναι το καλύτερό σας;

Δύσκολη ερώτηση για να απαντηθεί ωστόσο υπάρχει μια λογική εξήγηση που δεν έχει σχέση με την ίδια την αγάπη του συγγραφέα προς τα δημιουργήματα του ή αλλιώς προς τα ‘παιδιά’ του. Σίγουρα, η εξέλιξη στη γραφή είναι μια φυσική διαδικασία για έναν μυθοπλάστη. Οπότε όπως...  η συνέχεια ΣΤΑ ΒΙΒΛΙΟΣΗΜΕΙΑ




Δευτέρα, 12 Νοεμβρίου 2018

Δομνίκη Καράντζιου : Έκπτωτοι φύλακες, της Γεωργίας Κακαλοπούλου. Μία ξ...

Δομνίκη Καράντζιου, Συγγραφέας : Έκπτωτοι φύλακες, της Γεωργίας Κακαλοπούλου. Μία ξ...:

Έκπτωτοι φύλακες, της Γεωργίας Κακαλοπούλου. Μία ξεχωριστή συγγραφέας.

Όταν σταματάς να διαβάζεις βιβλία παύεις να σκέφτεσαι, λέει ο Ντοστογιέφσκι.
Κι έχει δίκιο. Το βιβλίο δεν είναι ασπρόμαυρες σελίδες όπου καταγράφεται απλά μια ιστορία, ένα συμβάν ή μια περιπέτεια. Το βιβλίο είναι σελίδες γεμάτες πόνο ψυχικό και σωματικό του συγγραφέα, για αυτό και ονομάζεται πόνημα. Ένα πόνημα που αποσκοπεί, μέσω της ανάγνωσης, να ανάψει τον σπινθήρα της δικής μας σκέψης Ο συγγραφέας καταπονείται κατά τη συγγραφή, σωματικά και ψυχικά. Καταθέτει κομμάτια της ψυχής του σε μια κόλλα χαρτί. Ο συγγραφέας καταπονείται σωματικά. Η συγγραφή προϋποθέτει για τον συγγραφέα να έχει χρόνο, δύναμη και συναίσθημα. Προϋποθέτει κλείσιμο ψυχής προς κάθε παράγοντα που μπορεί να αποσπάσει την προσοχή του. Την ίδια στιγμή προϋποθέτει άνοιγμα ψυχής, ώστε να γίνουν τα συναισθήματα λέξεις. Σκέψεις και συναισθήματα οδηγούν τον συγγραφέα, ώστε να δώσει μορφή με λέξεις σε αυτό που εκείνη τη στιγμή αναβλύζει από μέσα του, σαν λάβα από ένα ενεργό ηφαίστειο που κατακλύζει τα πάντα.

Ένα τόσο μεγάλο έργο, όπως αυτό το βιβλίο, εμπεριέχει τα συναισθήματα, βιώματα και σκέψεις ενός αρκετά μεγάλου χρονικού διαστήματος, ίσως δύο ή περισσότερων διαφορετικών εποχών. Και είναι η διαφορετικότητα της κάθε μέρας ή και το αντίθετο, η ρουτίνα των ημερών, που οδηγούν την πλοκή, που κατευθύνουν τη σκέψη. Το καλοκαιρινό φως οδηγεί σε .... συνέχεια στο μπλογκ της Δομινίκης Καράντζιου. https://domnikikarantziou.blogspot.com/2018/11/blog-post_11.html?fbclid=IwAR3QM4cgxKVhsp0kZKR3tBYWLVrNvKSQXBlAv4t7ZNVHSft_nzYQZljHOHQ