Ξεχάστηκα και χάθηκα

Στους σκοτεινούς ωκεανούς σου καταδύομαι,

δίχως οξυγόνο παλεύω ενάντια στις μαγεμένες τους Σειρήνες

κι από ένα τραγούδι θεϊκό χάνεται η ζωή μου,
     καθώς στην πλάνη των ματιών σου 
παραδίνομαι. 

Πέρασαν χρόνια από τότε που η ψυχή μου έψαχνε για θάλασσες,

ακούμπησα στεριά και φύτεψα λουλούδια για να ανθίσουν

και λάτρεψα το φεγγάρι από μακριά και δίχως απληστία.

Μα τούτες οι ορδές των άστρων που αναστατώνουν την γαλήνια μου νύχτα

με μιας μόνο ματιάς σου τη λαμπερή γητεία

ουράνιο σπαθί που κόβει στα δυο άνθη και γη

και χάσματα και θραύσματα σκορπίζει την ψυχή μου.

Να σε αγαπήσω δεν το διάλεξα .

Μα έκανα το λάθος να βυθιστώ στο απέραντο σου χάσμα, 

κι εκεί κάπου στη διαδρομή, 

γητεύτηκα, ξεχάστηκα και χάθηκα.