Δημιουργώ ονειρόκοσμους καθώς είμαι απόφοιτη από το πανεπιστήμιο της μαγείας των ονείρων που εδρεύει στις παρυφές του Ολύμπου και στις ράχες των κυμάτων της θάλασσας που δροσίζει τα πόδια του... Μικροί θεοί οι δημιουργοί, μικροί κληρονόμοι και κλαδάκια ενός πελώριου συμπαντικού δέντρου θετικής ενέργειας.

Παρασκευή, 24 Ιουλίου 2015

Χάνεσαι



Σιωπηλός διαβάτης στο δρόμο της προσφυγιά σου
με πλατύ δίχτυ κυνηγώ μια ξεχασμένη νότα ονείρου.
Αφουγκράζομαι τις ώρες που άσκοπα χορεύουν στης αιωνιότητας το πεντάγραμμο.
Και η ψυχή παρακμάζει.
Γερασμένη ουσία κλεισμένη σε γυάλινο βάζο με σφιγμένο το καπάκι.
Σε τούτη την γη δεν ξυπνάνε οι ελπίδες. Στη δίνη της μοναξιάς ξεπλένονται οι μουσικές και τα χρώματα.
Μήτε ο ουρανός δεν αιωρείται μήτε η θάλασσα δεν κυματίζει.
Λείπω.
Λείπεις.
Λείπουμε.
Η σιωπή μεταμφιέστηκε σε ησυχία. Δεν αγαπάς χωρίς να χάνεσαι.
Αν είσαι εδώ τότε δεν αγαπάς. Αν είσαι εδώ, δε σε αγαπάνε.
Μην κλείνεις τα μάτια σου. 

Πληγώνομαι.
Χάνεσαι.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου