Δημιουργώ ονειρόκοσμους καθώς είμαι απόφοιτη από το πανεπιστήμιο της μαγείας των ονείρων που εδρεύει στις παρυφές του Ολύμπου και στις ράχες των κυμάτων της θάλασσας που δροσίζει τα πόδια του... Μικροί θεοί οι δημιουργοί, μικροί κληρονόμοι και κλαδάκια ενός πελώριου συμπαντικού δέντρου θετικής ενέργειας.

Κυριακή, 18 Ιουνίου 2017

Σώμα από πηλό για την παραλία.... το νέο μου άρθρο στο Writers Gang

 Πατήστε εδώ για να βρεθείτε στο υπέροχο Writers Gang  http://writersgang.com/2017/06/17/%CF%83%CF%8E%CE%BC%CE%B1-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%80%CF%85%CE%BB%CF%8C-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%BB%CE%AF%CE%B1/



                                    Από τη Γεωργία Κακαλοπούλου 

Κοιτάξου στον καθρέπτη. 
Καλά…
…Όχι , μην κοιτάζεις τη μικρή ή τη μεγάλη περιφέρεια  σου που συμβολίζει τη γονιμότητα σου και κουβαλάει το γενετικό υλικό όλων των προγόνων που έφτιαξαν αυτό που είσαι…
Μη συγκεντρωθείς στα ψωμάκια στους γοφούς και την κοιλίτσα σου που σημαίνουν  στιγμές απόλαυσης μιας αφθονίας που σου χάρισε απλόχερα η τύχη σε σχέση με άλλους, με λιγότερο τυχερούς…
Μην κοιτάζεις τις ραγάδες από μια εγκυμοσύνη που σε ευλόγησε να γίνεις δοχείο και να προσφέρεις στην ανθρωπότητα το ίδιο το μέλλον της…
Αυτές είναι παράσημα και να είσαι περήφανη που τα έχεις…
Μην κοιτάξεις την κυτταρίτιδα σου που είναι θεμέλιο από τη φύση στις ορμόνες σου ώστε να μπορείς να κυοφορήσεις…
Μην κοιτάξεις το μέγεθος του στήθους σου, μικρό ή μεγάλο ή ακόμη και καθόλου, βρίσκεται στο δικό σου στέρνο και συντροφεύει μέρα νύχτα τους χτύπους της πολύτιμης καρδιάς σου, αυτής της καρδιάς που είναι φτιαγμένη για να χωράει και να αγαπάει…
Όχι…
Μην κοιτάξεις τα μπράτσα σου , αν είναι χαλαρά ή σφιχτά… το μόνο που χρειάζονται είναι να έχουν τη γενναιοδωρία να αγκαλιάζουν, μάνα, πατέρα, αδέρφια, φίλους, αγαπημένο και παιδιά…
Μην κοιτάξεις τα μάγουλα και το πιγούνι σου, μικρά ή μεγάλα,  σημασία έχει το χαμόγελο που φυλάνε ανάμεσα, που πρέπει να είναι μεγάλο και ζεστό.
Μην κοιτάξεις τα μαλλιά σου ή τα καλοβγαλμένα φρύδια σου, ή ακόμη και αν έχεις πολλές ή λίγες τρύπες στο αυτί σου ή τατουάζ….
Κοίτα…
Τώρα κοίτα καλά τα μάτια σου και φτάσε ως την ψυχή σου.
Τα σώματα είναι σαν τα αρώματα, φθίνουν, εξατμίζονται, εξαφανίζονται… Είναι φτιαγμένα από πηλό και κάποια μέρα, μετά από πολλά χρόνια ραγίζουν και στο τέλος σπάνε.
Όμως τούτος ο πηλός κουβαλά το πιο πολύτιμο φορτίο… για αυτό και πρέπει να τον αγαπάς, να τον φροντίζεις, να τον αποδέχεσαι, να τον χαίρεσαι.
Κοίτα,
 άγγιξε,
 αγκάλιασε τον πηλό σου.
Βγες στην παραλία, στη βόλτα, μπρος στον κόσμο και να στέκεσαι με το κεφάλι ψηλά, με ένα  χαμόγελο τεράστιο και το στέρνο σου φουσκωμένο από συναισθήματα.
Η ζωή είναι ευλογία, η ψυχή είναι το κόσμημα και το σώμα σου είναι το δοχείο.
Παίξε, γέλασε, ζήσε ελεύθερα και μη νοιάζεσαι για τίποτε άλλο πέρα από τον να έχεις μια καλογυμνασμένη ψυχή, πανέμορφη και λαμπερή, καλοβαλμένη.
Εκείνη να βγάζεις στις παραλίες…

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου